Hulle sê die lewe is ’n handboek waarin ons elke dag nuwe hoofstukke skryf. In ons huis is daardie handboek egter in ’n geheime kode geskryf, die bladsye is onderstebo, en die nommers maak glad nie sin nie. My tienjarige dogtertjie, Mia, se daaglikse roetine het sy eie unieke ritme. Mia is gediagnoseer met disleksie, diskalkulie en sy het ’n spraakprobleem. Waar ander kinders van haar ouderdom vlot lees en spog met hul tafels, is letters vir Mia wegholperde en syfers ’n vreem

Breytenbach, Totius, Langenhoven... Ek het altyd ’n baie spesifieke droom gehad oor my lewe as ’n ma. In hierdie idilliese prentjie sit ek op ’n reënerige middag op die bed, ’n warm koppie tee in die hand. My pragtige kind sit knus teenaan my en lees die skone letterkunde met passie en vloeiendheid voor. Die sonlig skyn net reg, die atmosfeer is gevul met intellektuele stimulasie, en die alfabet maak volmaakte, harmonieuse sin. In my droom is daar 'n worshondjie wat kalm op d

As jou kind sukkel om te leer lees, of as jy iemand ken wat letters aanhoudend omruil, het die woord "disleksia" waarskynlik al in gesprekke opgeduik. Vir baie mense klink dit aanvanklik na ’n ernstige gebrek of ’n mediese probleem. Die waarheid is egter veel meer fassinerend. Disleksia is nie ’n siekte nie, en dit het absoluut niks met intelligensie te doen nie. Dit is bloot ’n unieke, natuurlike manier waarop die menslike brein inligting verwerk. Kom ons kyk van naderby na